این برای اولین بار است که ۲۲ مهر را نه در کشورم و نه در کنار خانوادهام هستم ولی همین که دوباره آنلاین هستم و میتوانم بنویسم را مدیون کسانی هستم که هنوز شرایط فراهم نشده تا بتوانم آنطور که باید ازشان تشکر کنم. ولی به نشانه سپاس و قدردانی از کسانی که از همینجا، همین صفحه و همین پهنه سایبر افتخار دوستیشان را از لابلای کلمات به دست آوردم و به سبکی که اخیرا از رسانههای داخل کشور یاد گرفتم:
تشکر ویژه میکنم از الف که زحماتش جبران ناپذیر خواهد بود.
تشکر میکنم از ب.ک در استرالیا
تشکر میکنم از مهدی ی درلسآنجلس
تشکر میکنم از ص.ج و م.ب در ایران
تشکر میکنم از م.ج، د.م در لندن
تشکر میکنم از ز.م، آ.ی، م.ع، ن.ک در کانادا
و سپاس ویژه از وبلاگنویسانی که به یاد بودند. عزیزانی که پای نوشته قبلی مرا مورد محبت قرار دادند، کاربران بالاترین و دوستان خوبم در توییتر و فرندفید
تنفس دوباره را در گودر از سر گرفتم که هزاران آیتم نخوانده انتظارم را میکشید. اگر آدرس مطالب به اشتراک گذاشته شدهام هم از ایران مسدود شده، لطفا این یکی را آزمایش کنید یا این شناسه را به حساب جیمیل خود اضافه کنید:
